به گزارش مجله خبری نگار، مرد عرب هر چه از کمکهای ننه سکینه به موکب داران اطراف بین الحرمین بیشتر میگوید، تعجب ما بیشتر میشود.
باید سراغ خودش برویم. یک لحظه آرام و قرار ندارد. باید دنبالش دوید تا بتوانیم با او حرف بزنیم، میپرسیم: مادر جان شما کی استراحت میکنید؟ جواب میدهد: استراحت؟! فقط یک ساعت در شبانه روز.
۱۰ سالی میشود که اوایل ماه محرم به کربلا میآید و تا آخر ماه صفر میماند. همه موکب داران ایناطراف او را میشناسند.
۷۰ ساله است ولی به عشق امام حسین (ع) جنب و جوشش بیشتر از جوانهاست.
میخواهیم ساعتی همراهش باشیم ولی به گرد پایش نمیرسیم.
در یک موکب به زائران آب خنک میدهد. در موکب بعدی زبالهها را جارو میزند. در یک موکب غذا میپزد، یخها را از کامیون خالی میکند.
مرتب میگوید: امام حسین (ع) برای من سنگ تمام میگذارد. من به عشق آقا جانم به اینجا کشیده میشوم. اینجا بهشت است.
ننه سکینه آمده تا بگوید عشق حسین پیر و جوان ندارد. عشقی که ۱۴۰۰ سال پیش، موی سپید حبیب ابن مظاهر را خضاب کرد حالا ننه سکینه را در بین الحرمین در به در کرده است. عشقی که بعد از قرنها هنوز از حرارت نیفتاده و روز به روز بیشتر میشود.